به تویی که نمی شناسمت...!

نميشناسمت

از تو تنها سنگي سياه و عكسي كمرنگ ميشناسم

اما حرف ها گفتم با تو

و جوابها نشنيدم از تو

 و تو آمدي...

يك شب پر ز گريه آمدي

 كنار آرزوهايم نشستي

 باز هم من بودم كه ميگفتم

و غرق ميشدم از غصه

 و تو بودي با آن نگاه ساكت

و دستهايت كه آرامش مي نواخت

 ومن حيرانم

از آن انار ترك خورده ي سوغاتت

و مات ماندم

 از پيغام ِ رمز آلود نصفه نيمه ات

 بيخبر آمدي ،بيصدا رفتي

 من يادم رفت بگويم

 سلامم را به خدا و ... برساني

       شاد كردن هنر است         شاد بودن هنري والاتر   

          ليك هرگز نپسنديم به خويش      كه چو يك شكلك بي جان شب و روز     

                                  بي غمي عيب بزرگي ست

                                            چه روزا و چه شباییي

                                                      پای خستمو کشوندم 

                خودمو به تو رسوندم

                                                  به امید دیدن تو  

                                            لحظه ی رسیدن تو

                                دیگه از جدایی خستم

                                         دیدم این هنوز يه روياست

                                                   قصه ها گذشته بر ما

                                                           با همیم ولی چه تنها

                                                  من گرفتار غرورم  

                                       به تو نزدیک ولی دورم

                             تو هنوز توی خیالی 

                                       واسه من مثل سوالی ؟

                                                    اگه از هم دل شکستیم  

                                                                اخه ما مثل هم هستيم

                                              من یه لجباز و تو لجباز  ،

                                    اشتباه کردیم از اغاز

                           بشنو حرفای دلم رو 

                                   بدونیم حرفای هم رو

                                                   حالا که پیش هم هستیم  

                                                             حیفه که تنها نشستیم

                                                  رفته ها که رفته از دست

                                 این یه فرصت دوبارست

                        هر دومون غرق نیازیم 

                                      می تونیم از نو بسازيم

                                                  بیا با هم اشنا شیم  

                                                              حیفه که از هم جدا شیم

اگر غصه باريد از ماه و سال         به ياد گذشته صبورم هنوز

 سفر چاره ي درد هايم نشد            پر از فكر راه عبورم هنوز

 تو را گم نكردم خودت گم شدي      منه شيفته ، با تو جورم هنوز

 قبول است عمر خوشي ها كم است           ولي با توام ، پس...     

                              صبورم هنوز

گفتي كه به احترام دل باران باش

باران شدم و به روي گل باريدم

گفتي كه ببوس نيلوفر را

از عشق تو گونه هاي او بوسيدم

گفتي كه ستاره شو د لي روشن كن

من همچو گل ستاره ها تابيدم

گفتي كه براي رنج دل پيچك باش

بر ياسمن نگاه تو پيچيدم

گفتي كه براي لحظه اي دريا شو

دريا شدم و تو را به ساحل ديدم

گفتي كه بيا و لحظه اي مجنون باش

مجنون شدم و زدوريت نو اميدم

گفتي كه شكوفه كن به فصل پاييز

گل دادم و با ترنمت روييدم

گفتي كه بيا و از وفايت بگذر

از لهجه ي بي وفاييت رنجيدم

گفتم كه بهانه ات برايم كافيست

معناي لطيف عشق را فهميدم

از شيشه نبودم ،كه از سنگ بميرم

من آمده بودم كه تا مرز رسيدن

همراه تو فرسنگ به فرسنگ بميرم

تقصير كسي نيست كه اين گونه غريبم

شايد كه خدا خواست كه دل تنگ بميرم....

اينجا بجز درد و دروغ ، همخانه اي با ما نبود

             در غربت من مثل من ، هرگز كسي تنها نبود

مرا صد بار اگر از خود براني دوستت دارم

به زندان خيانت هم كشاني دوستت دارم

به پيش خلق اگر نتوان حديث عشق را گفتن

درون سينه ي تنگم نهاني دوستت دارم

به جرم عشق تو صد زخم كاري بر جگر دارم

جگر سهل است اگر خونم فشاني دوستت دارم

                  مامان واقعا دوست دارم

                           روزت مبارک مامان جونم...

تو سزاوار ترين   سبز ترين

وپراحساس ترين

حرف مني!

بوي چشمان تو را

ميدهد شبنم شوخ

ميزني پلك بر آهنگ سكوت

وتبسم در درك

ميزند بانگ به گوش

من تو را مي فهمم

من تو را ميخواهم……!

سلام دوستان عزیز

اگه عکسی درخواستی میخاید میتونید در نظراتم برام بیان کنید تا براتون مهیا کنم

ممنون از توجه گلتون

اي عشق من لطافت تو را

در وزش هر نسيم حس مي كنم

اي ستارهِ نوراني   

من به عشق تو مي نويسم

به تو مي انديشم     

وهمه جا را لبريز از

شميم حضور تو مي بينم

شبهاي مهتابي را به ياد تو

به صبح گره ميزنم

               تا شايد دوباره باز آيي

اي تو آواز پرنده اي مهاجر!!!!!!

زادهِ هر فصلي كه باشي

باران صدايت كوچه هاي ابري

روياهايم را شاعرانه مي كند

بي بهانه تا آخرعمرآسمان

از تو مينويسم …

از آسمان هفتم آنجا كه آرزوها